Chcac troche uspokoic liste, a zarazem rozpoczac pewien watek (gdyz jak juz
napisala
jedna osoba malo tu sie pisze o samym DL) chcialbym napisac w wieeeelkim
skrocie
czym jest dla mnie dragonlance. Zaczne od tego, iz przygoda moja z DL
zaczela sie
jakies 7 lat temu kiedy to po wielkich komplikacjach kumpel zalatwil mi
pierwsza
czesc kronik z biblioteki dla doroslych. Czytalem wtedy w miare duzo ale
stycznosc
mialem glownie z SF, a z fantasy znalem tylko praprzodka Tolkiena :) Kiedy
zaczalem
czytac stalo sie cos dziwnego. Ten klimat, swiat, postacie tak mnie
wciagnely, ze pierwszy tom przeczytalem w 2 dni ( a wlasciwie wieczory, gdyz
mialem kupe zajec)
Bylo to cos niesamowitego. Pierwszy raz wtedy zaplakalem przy ksiazce
(smierc Sturm'a) i po raz pierwszy tak ksiazka na mnie wplynela. Od tego
czasu zalatwialem sobie kolejne tomy i pamietam do dzis kiedy to kupowalem 3
tom kronik w gdansku
(gdyz nigdzie indziej nie bylo) kiedy po kolei kupowalem legendy, czy z
niecirpliwoscia
czekalem na wydanie IV tomu kronik czy drugiego pokolenia. Jedno moge
powiedziec
z cala odpowiedzialnoscia DL w bardzo duzym stopniu wplynelo na moje zycie.
Pozwolilo mi uwierzyc w prawdziwa przyjazn, czy milosc. Moze to dziwne ale
nawet
w pewnym stopniu pomoglo mi uwierzyc w Boga (do pewnego czasu bylem
ateista).
Uwielbiam DragonLance, za ich niesamowity klimat, ze wspaniale postacie,
ktore
przepieknie ukazuja rozne rodzaje charakterow i za ich madrosc. Sadze za
Margaret
i Tracy wiele wlozyli wysilku aby pod postacia swiata fanstasy przekazac
przemyslenia
oraz madrosci, ktore chyba zawsze bede sobie cenil. Na tym moze skoncze
swoje
przemyslenia gdyz dlugo bym mogl o tym pisac. Chce tylko z WAMI podzielic
sie swoimi przemysleniami na temat DL i zapytac jak wy odbieracie Dragon
Lance :)
PS. za wszelkie bledy skladniowe/gramatyczne/ortograficzne przeprawszam, ale
list
ten byl pisany pod wplywm impulsu i dlatego niesprawdzony zostanie on
wyslany :)

Shron